*
Gepost op: 23-01-2006 19:49:26
Luid gaat de wekker op de vroege morgen, het is weer tijd om te werken. Nog even blijven liggen, dacht Iris bij zichzelf… Na een paar minuutjes staat ze op en pakt haar werkkleding uit de kast. Haar vader is ook al wakker en het ontbijt staat al klaar. Na 2 boterhammetjes en een appel gaan ze met z´n allen aan de slag. Iris woont samen met haar vader en drie broers op een boerderij bij een klein dorp in Limburg. Op de zaterdagmorgen moeten alle stallen uitgemest worden, het hele gezin werkt hieraan mee. Haar moeder is een paar jaar geleden overleden aan een hersenbloeding. Iris vind het niet zo erg om de enige meid in huis te zijn, van jongs af aan doet ze al graag mee met de jongens, ze houd ook van voetballen en wilde spelletjes.
Nadat de koeien uit de stallen zijn gehaald begint het smerige karwij, waar je toch de hele morgen mee bezig bent. Gelukkig kwam de buurman even langs om te helpen. ‘en hoe gaat het nog op school?’ vroeg de buurman. ‘ja goed hoor’ antwoordde Iris. ‘al plannen met wat je later wilt gaan doen?’ vroeg de buurman. ‘ik weet het nog niet helemaal zeker, eerst maar eens mijn diploma halen he’ antwoordde iris met een glimlach. ‘zou je het niet leuk vinden om later ook boer te worden’ vroeg de buurman met een glimlach. ‘dat komt wel goed, ik sta er goed voor’ antwoordde Iris. Eigelijk wilde Iris heel graag profvoetballer worden, maar ze schaamde zich ervoor dat te zeggen tegen anderen, aangezien het toch meer een jongens ding is.
Na het werk werd er zoals altijd op de boerderij met z’n allen een lekker biertje gedronken. Iris kon niet meer te lang blijven want ze had een voetbalwedstrijd en ze moest nog een heel eind fietsen. ‘ik kleed me vast om’ zei ze nog. Ze trok snel haar werkkleding uit en pakte haar voetbal tenue. Ze doet met voetballen eigelijk nooit een BH aan want dat zit niet zo prettig als je intensief aan het sporten bent. Ze trok haar nieuwe voetbalschoenen aan en pakte haar trainingsvest wat ze over haar tenue aan deed. Ze deed haar paardenstaartje goed en snelde zich naar beneden, gaf haar vader een zoen en stapte op de fiets.
Na 5 minuutjes fietsen kwam ze in het dorp aan, daar wachtte haar vriendin Kelly al op ze. Iris en Kelly fietste altijd samen naar de stad, want alleen daar was een damesvoetbal team. Toch zaten ze in de poule met jongensteams. Vandaag moeten ze ook spelen tegen een jongensteam. Onderweg kletsten de dames over wat ze van het weekend allemaal zullen gaan doen. ‘Ik ga vanavond met mijn vriend film kijken’ vertelde Kelly. ‘aha, dat dacht ik al, ik weet nog niet wat ik vanavond ga doen’ zei Iris. Iris heeft nog nooit een echt vriendje gehad. Ze is nogal verlegen tegen jongens. ‘wij moeten is zorgen dat jij ook een vriendje krijgt Iris’ zei Kelly. ‘ach wie wilt nu zo iemand als mij hebben’ antwoordde Iris. ‘maar jij bent een hartstikke knappe meid! Ik hoor jongens zo vaak over je praten. Geef het een kans!’ zei kelly ‘we zien wel hoe het allemaal loopt’ antwoordde Iris met een glimlach.
Na een half uurtje fietsen kwamen de twee vriendinnen aan bij de voetbalvelden, de andere dames uit het team stonden al te wachten. ‘jullie boeren weten ook niet van op tijd komen’ zei er een met een brede glimlach. Iris lachte even en ging bij haar teamgenoten staan. ‘tegen wie spelen we vandaag ook weer?’ vroeg Iris. ‘Tegen zo’n jongensteam uit een of ander boerengat’ antwoordde ze. ‘kom laten we naar het veld gaan’….
Na 10 minuten stond iedereen klaar en de wedstrijd kon beginnen. Iris staat al een aantal jaren spits vanwege haar snelheid en behendigheid. Ze is een van de betere uit het team, tevens is ze ook de jongste en de kleinste. Opeens krijgt ze de bal aangespeeld, ze snelt zich langs de verdedigers. Opeens komt er een grote lompe jongen aanrennen en haalt haar vol onderuit. ‘SHIT!’ dacht ze. Maar iemand pakte de bal weer van hem af en speelde hem weer terug naar Iris. Snel rende ze weer zo hard ze kon op het doel af. Daar kwam weer een verdediger aanlopen, maar Iris was hem veel te vlug af. De keeper stond al klaar de bal tegen te houden. Iris richtte en schoot. BAM! Precies in het hoekje van het doel. Even later was de rust en Iris kreeg flink wat complimentjes van haar teamgenoten. ‘wie blijft na de wedstrijd nog even in de kantine wat drinken?’ vroeg de trainer. ‘ja, is mij goed, ik heb toch niets te doen vanavond.’ antwoordde Iris. De scheidrechter fluit en de dames moeten weer het veld op.
‘Joepie!! We hebben gewonnen!!’ riepen de dames. Betreurt liepen de tegenstanders het veld af. ‘mooi, nu staan we 2e in de poule’ zei de trainer. ‘kom dan drinken we er een op mijn kosten’ zei de trainer met een glimlach. De dames kleedde zich gauw om. Iris kleed zich meestal thuis om, ze trok haar trainingsvest weer aan zodat ze het niet koud kreeg. ‘wat willen jullie drinken?’ vroeg de trainer met een glimlach. Zoals gewoonlijk was Iris weer een van de weinige die graag een biertje heeft. Na een half uurtje gingen de eerste dames naar huis. Opeens begint de lucht dicht te trekken en begint het hard te regenen en te onweren. ‘zullen we maar even wachten tot het opklaart?’ vroeg kelly. ‘maar jij moest toch naar je vriendje?’ antwoordde Iris. ‘ik bel hem wel even op dat het wat later word, ik ga niet door dit weer fietsen’ zei Kelly. Het begon al laat te worden, en het onweerde nog steeds behoorlijk. ‘ik moet nu toch echt gaan, even wachten ik moet nog even naar de wc’ Zei Kelly. ‘oke, ik pak mijn fiets vast’ zei Iris.
Door de stortregen rende Iris naar de fietsenhokken. ‘Vreemd, normaal staat hier nooit een busje geparkeerd’ dacht ze bij zichzelf. Er stapte een man uit en liep naar haar toe. ‘Darf ich sie etwas vragen?’ vroeg de man. Iris was altijd al goed in Duits. ‘aber naturlich’ zei Iris. Door het gesprek met de Duitser had ze niet in de gaten dat er iemand van achter haar benaderde…
Ineens werd ze van achter vastgegrepen! Ze schrok zich een ongeluk, hierdoor raakte ze verstijfd en deed niets terug. ‘Snel, help me effe!’ riep de man tegen de Duitser. De Duitser pakte Iris ook vast en ze werd met veel geweld naar het busje geduwd. De achterklep werd opengedaan. ‘SHIT, ik word meegenomen!’dacht Iris bij zichzelf. Ze schreeuwde en schopte ruw om zich heen, maar de man had haar stevig vast. Ze werd in het busje geduwd en een van de mannen stapte ook achterin. Vanuit haar ooghoek zag ze dat Kelly aan kwam lopen. Iris wilde schreeuwen maar opeens propte de man een groot stuk stof in haar mondje. Ze zag dat de achterklep werd dichtgemaakt en deed een laatste poging zich los te wringen en uit het busje te springen. Helaas, de man was te sterk. Iris voelde dat het busje begon te rijden. De man hier haar polsen vast met 1 hand en met de andere pakte ze een rol tape. Ze scheurde een stuk af en plakte daarmee Iris haar mondje af. Iris vocht als een gek, maar het had weinig zin te verzetten. De man was veel groter en sterker dan haar. Ze werd ruw op haar buikje geduwd en ze voelde dat haar polsen met touwen op haar rug wordt gebonden. Ze probeert te schoppen maar dat heeft geen zin. De man had haar nog steeds in een stevige houdgreep. ‘rustig maar meisje’ zei hij. ‘als je lief bent mag je dadelijk misschien los’ fluisterde hij in haar oor. Iris besefte dat ze het toch niet kon winnen en werd
rustig. Ze voelde dat de man haar enkels vast begon te binden. De touwen werden strak aangetrokken en het begon pijn te doen. Zachtjes begon het arme meisje te snikken, en je ziet de traantjes over haar wangen rollen. ‘wat zijn ze van plan met mij’ vroeg ze zich af. ‘wat ben je toch schattig in je voetbalpakje’ zei de man sarcastisch. ‘als we dalijk op de snelweg zitten mag je die prop uit je mondje, maar dan moet je wel lief blijven liggen’ zei de man. Snikkend bleef Iris liggen waar ze lag en begin diep na te denken…
Iris keek omhoog en zag de vele straatlantarenpalen voorbij komen, ze dacht aan de mensen die gewoon op het trottoir voorbij liepen, niets in de gaten hadden dat er een meisje gevangen werd gehouden in het busje‚Ķ de man die bij haar in de achterbak zat was sprakeloos, zo af en toe keek hij haar even aan en glimlachte. Opeens dacht Iris aan thuis, wanneer zou pap ongerust gaan worden? Wat zou er gebeuren als ze merken dat ik morgenochtend nog niet thuis ben, wie weet hoeveel dagen ik wel niet weg ben, zou ik ?ºberhaupt wel thuis komen? Bij deze gedachte begon ze weer te snikken‚Ķ ze wilde zich omdraaien omdat ze kramp begon te krijgen in haar zij, maar ze durfde niet. De man die langs haar zat begon haar zachtjes door haar mooie blonde haren te strelen en zij dat ze niet bang hoefde te zijn. Iris wilde niet dat de man haar aanraakte, ze probeerde hem niet aan te kijken, maar dat was lastig.
Na ongeveer 20 minuten stopte het busje, de man stapte uit en liet haar alleen achter. Ze hoorde dat de mannen tegen elkaar aan het praten waren, ze niet verstaan wat ze zeiden, ze hoopte dat de politie hen op de hielen zat. Even kwam de man weer terug in de achterbak. ‘kom maar meisje we moeten even overstappen.’ Ze werd door de man opgetild. Iris begon hevig te spartelen maar erg veel zin had het niet, want de andere man kwam er ook bij en samen pakte ze haar op en tilde haar uit het busje. Ze zag dat ze ergens op een verlaten landweggetje zaten. De maakte de benen van iris los en zette haar op de grond, maar hielden haar nog stevig vast. ‘Zo meisje, als je nog wilt plassen voor we de reis gaan maken moet je het nu doen. Iris moest heel nodig, maar ze durfde het eigelijk niet. ‘ja of nee knikken!’ zei de man dreigend. Ze besloot toch maar ja te knikken. De man trok haar sportbroekje en slipje uit en zette haar in de berm van de weg neer. ‘je krijgt 2 minuten, en waag het weg te rennen!’ zei de man dreigend. Iris besefte dat ze niet ver kon komen. Ze zag immers in heinde en verre geen huis staan. Erg ver van huis konden ze niet zijn, als ze wilde ontstappen was het nu of nooit, dacht ze bij zichzelf. Ze bedacht zich geen moment en maakte zich uit de voeten! ‘hier komen trut!’ schreeuwde de mannen. Ze kwamen haar achterna gerent en na een meter of 20 hadden ze haar weer te pakken. ‘oke, jij je zin, dan maar geen plas’ zei de man en ze werd weer mee naar de weg genomen. ‘wacht even’ zei de man. ‘ik wil niet dat mijn bekleding naar de knoppen gaat als ze in haar broek pist.’ ‘oke, oke’antwoordde de andere man.’ ‘laatste kans meid, je weet best dat je niet weg kan komen.’zei de man tegen Iris. Ze besloot toch maar een plas te doen om de mannen gunstig te stellen. Ze liet zich door haar hurken zakken en begon te plassen. ‘mooi zei de man, meekomen jij.’ Zei de man. Ruw pakte ze haar weer vast en namen haar mee. ‘zullen we haar broekje weer aantrekken of niet? Ik vind haar eigelijk wel geil zo’vroeg de man aan de ander. ‘Nee! Je weet best wat de baas gezegd heeft, we brengen het meisje ongeschonden bij hem.’ Antwoordde de man. ‘al goed, al goed.’ En ze trokken haar slipje en sportbroekje weer aan. Iris besloot zich maar niet meer te verzetten, want ze had gemerkt dat het toch geen zin had. Ze liep vrijwillig mee naar het andere busje. Ze werd achterin de bak geduwd waar tot haar verbazing een matras lag. ‘oke, liggen jij, we hebben een lange reis voor de boeg en we gaan er even voor zorgen dat jij niet los gaat komen.’ Iris schrok even. Ze werd op haar buikje gelegd en de mannen bonden haar enkels weer aan elkaar met een stuk touw. Haar polsen werden losgemaakt en daarna opnieuw vastgebonden, alleen dan veel strakker dan eerst. ‘alsjeblieft’ probeerde ze te zeggen, maar de prop in haar mondje maakte dit onmogelijk. Vervolgens pakte ze haar enkels beet en bonden deze aan haar polsen vast. Een bijzonder onprettige houding. ‘had je maar niet moeten proberen weg te komen lieverd, dat laten we ons geen 2e keer gebeuren’ zei de man met een glimlach. Ze legden haar op het matras neer en gaven haar een kusje op de wang. ‘slaap lekker lieverd, we hebben een lange reis voor de boeg’ zei de man met een brede grijns. Iris keek hem nog even aan met haar betraande ogen en vervolgens werd ze alleen achtergelaten. Ze zag een van de mannen instappen en ze reden weer aan. Slapen was onmogelijk, dat was haar wel duidelijk. ‘waar zouden ze me toch naar toe brengen? Langs reis, baas?’ dacht Iris bij haarzelf. ‘waarom doen ze dit, wat heb ik verkeerd gedaan, mijn vader heeft helemaal niet veel geld.. waarom nemen me ze dan mee?’ dacht ze bij zichzelf. Na een paar uurtjes nagedacht te hebben, huilde ze zich toch in slaap…
Ondertussen bij Iris thuis…
‘Shit waar blijft ze toch, ze zou toch al lang thuis moeten zijn? Als er maar niets gebeurt is...’ Dacht Roy bij zichzelf. Opeens rinkelde de telefoon.
‘met Roy’(vader van Iris)
‘goedeavond Politie regio noord-limburg’
‘wat kan ik voor U doen?’
‘we hebben een onprettige mededeling vuur U’
‘ow nee! Er is toch niets met mijn meisje gebeurt he??’
‘Helaas.. het spijt ons heel erg, maar de beveiligingscamera’s op de voetbalvelden van het VVV hebben gezien dat uw dochter is meegenomen in een busje door 2 mannen.’
Roy was helemaal verstijft.
‘nee dat kan niet!’
‘Helaas meneer het is waar. Wij zullen er alles aan doen om dit tot een goed einde te brengen. En misschien is het moeilijk, maar probeer er zelf niet achteraan te gaan. Als wij ook maar enkel spoor hebben, laten wij het U weten. Als er iets is wat wij voor U kunnen doen laat het dan weten.’
Perplex van de schok laat Roy de telefoon vallen en laat zich op de bank zakken. ‘wat moet ik doen? Er is toch wel iets wat ik kan doen…’ dacht hij bij zichzelf…
Iris wist niet meer hoe lang ze onderweg waren, ondertussen is het alweer licht geworden, het is ijskoud achterin het busje. Ze had kippenvel tot op het bot.. minuten leken net uren, en uren net dagen. Ze had heel erge dorst en honger. Alles deed pijn, ze kon zich moeilijk omdraaien. De strak aangetrokken touwen waren net messen, en ze had amper gevoel meer in haar armen. Vooral haar schouders deden zeer, het voelde net of ze helemaal uit de kom getrokken zijn. Het was vreselijk moeilijk om constant door de neus te ademen, door de kille lucht irriteerde ieder briesje dat ze inademde. ‘waar zou ik nu zitten?’ vroeg ze zich af. ‘zou ik nog in Nederland zijn? Vast niet, we zijn al meer dan een halve dag onderweg, dat kan niet anders’ bedacht ze zich. Na nog een paar uur gereisd te hebben begon het busje vaart te minderen, ze voelde dat ze op een hobbelige zandweg zaten. Na een paar minuten stopte het busje en ze hoorde de man uitstappen. Even was het stil, maar na een paar minuten werd de achterklep geopend. 3 donkere mannen keken haar nadenkend aan. ‘hoeveel geef je ervoor?’ vroeg de man die het busje bestuurd had. ‘250.000 euro’ antwoordde een donkere man. ‘Wat, zij is zeker een half miljoen waard! Kijk dat mooie hoofdje en figuurtje eens!’ ‘ja maar ze is wel wat aan de kleine kant, ik denk niet dat ze genoeg opbrengt’ ‘400.000 euro, laatste bod!’ ‘laten we haar eerst even uitproberen, neem haar maar mee.’ 2 mannen kwamen in het busje en sneden de touwen tussen haar enkels en polsen door. Ze kreunde van opluchting, maar ze werd meteen in de armen van de man uit het busje gedragen. Ze namen haar mee. Ze kwamen bij een heel groot landhuis en prachtige beelden en een mooie fontein. Ze werd naar binnen gedragen waar ze in een grote hal kwamen met een marmeren vloer en heel veel kunst. Ze werd naar een kamer gebracht met verdonkerde ramen. ‘maak haar maar los, en trek dat belachelijke voetbal pakje uit’ zei de donkere man. Iris werd losgemaakt maar ze stond niet toe dat haar kleding uitgetrokken werd. Ze verzette zich zo hevig als ze kon, maar ze kon weinig doen. Haar enkels werden eerst losgemaakt waarnaar haar sportschoenen en voetbalsokken werden uitgetrokken. Haar broekje en slipje werden vervolgens ook uitgetrokken, waardoor haar mooi geschoren lipjes tevoorschijn kwamen. Vervolgens werden haar polsen losgesneden en trokken ze haar shirtje uit, waardoor haar mooie B75 cup borsten tevoorschijn kwamen. Als laatste werd het tape van haar mondje gehaald en ze spuugde snel de prop uit haar mondje, wat ondertussen al helemaal doorweekt was geworden. Ze snakte naar adem, op haar polsjes zag je overal knalrode plekken zitten.
‘Zo meisje, vertel me je naam is en je leeftijd’ zei de donkere man. Iris zei niets en begon alleen maar te huilen. ‘mijn naam is Erik en ik ben 35 jaar oud, en nu jij lieverd, dat is toch niet zo moeilijk’ zei de man tegen haar. ‘mijn naam is Iris en ik ben 16 jaar’ antwoordde ze snikkend. ‘zo Iris, en ik zie dat je graag doet sporten… en denk je ook wel eens aan seks dan?’zei de man. Iris schrok even, aangezien ze nog nooit sex heeft gehad met iemand, zelfs nog nooit een vriendje heeft gehad. ‘nee meneer’ antwoordde ze zachtjes. ‘noem mij maar Erik lieverd, laat me je mooie lichaam is even goed bekijken’ zei Erik met een brede grijns. ‘alsjeblieft, doe me geen pijn’ zei Iris zachtjes. De tranen rolden over haar wangen, ze kroop zo ver mogelijk in een hoekje als ze kon. ‘oke liefje ik weet genoeg’ zei de man. ‘Frederik kom eens hier!’ riep de man. Een grote brede man kwam aanlopen. ‘laat onze gast haar nieuwe kamer eens even zien, en geef haar iets te eten en te drinken’ zei Erik. ‘mag ik alsjeblieft mijn kleren weer aan meneer?’ vroeg Iris aarzelend. ‘haha, nee liefje die heb je hier niet nodig, wij spreken elkaar zo weer’ zei Erik lachend. Frederik pakte Iris stevig vast en nam haar mee. Het was zeker 20 minuten lopen in het grote huis tot ze bij een kamertje aankwamen. Frederik pakte een sleutel en maakte de deur open. In de kamer stond alleen een bed en een kast, langs het bed stond een tafeltje waar een broodje met een glas water. Eet op zei Frederik met een harde stem. Gulzig schrokte Iris het broodje naar binnen en dronk het glas in een keer leeg. Vervolgens dwong frederik Iris op het bed. Frederik pakte uit de kast een paar stukken touw. ‘nee, alsjeblieft niet!’ zei Iris luid snikkend. ‘niet zeuren!’antwoordde frederik en ze bond haar polsen en enkels weer aan elkaar. ‘waag het 1 kik te maken en ik stop weer een prop in je mond!’ zei hij. ‘de baas komt zo kijken, dus gedraag je.’ Voorzichtig knikte ze haar betraande gezichtje. Frederik verliet de kamer, en liet haar alleen achter. |
|
